Προσωπικό ιστολόγιο

Προσωπικό ιστολόγιο

31 Μαΐου 2015

Το άγγιγμα

Τη στιγμή που κανείς δεν θέλει να είναι μόνος, τη στιγμή που ο καθένας μας αισθάνεται την ανάγκη να συντροφεύεται, κάτι που μπορεί να μας φέρει κοντά μοιάζει ώρες ώρες απειλητικό.

Το άγγιγμα. 


Αυτή η κίνηση εγγύτητας και συντροφιάς, η σιωπηλή δήλωση συγκατάβασης, νοιαξίματος και φροντίδας φαίνεται να είναι ριψοκίνδυνη ακόμα και για τους πιο τολμηρούς.

Κάποτε μου είπε μια νεαρή κοπέλα, πως όταν αγκαλιάζω τη μητέρα μου ή το σύντροφό μου αισθάνομαι κάτι να συμβαίνει μέσα μου. 

Σαν κάτι να κινείται. 

Απροσδιόριστο, άπιαστο αλλά ονειρικό.

Τη στιγμή που βλέπουμε πως οι λέξεις που λέμε δεν συμβαδίζουν με τα μη λεκτικά μηνύματα που στέλνουμε, αντιλαμβανόμαστε ωστόσο πως το άγγιγμα συνηγορεί στο ευ ζην, μεταδίδει μηνύματα, ασκεί ουσιαστική επίδραση στην επικοινωνία και στις σχέσεις.

Το άγγιγμα, από τη στιγμή που γεννιόμαστε αποτελεί τη μοναδική ευκαιρία επικοινωνίας και έκφρασης. 
Xιλιοδιαβασμένες οι έρευνες στα βιβλία ψυχολογίας που αποδεικνύουν το άγγιγμα από μόνο του είναι θεραπευτικό. 

Ναι, με τη στενή σημασία του όρου. 

Άλλωστε θεραπεία τι σημαίνει; 

Η θεραπεία προκύπτει από το θερμός και το άπτω, συνεπώς δεν είναι τίποτα άλλο από ένα ζεστό άγγιγμα. 

Και όσο συνδέουμε τη θεραπεία με την ιατρική τόσο ανακαλούμε εικόνες γιατρών να φορούν γάντια, μάσκες και οτιδήποτε άλλο προστατεύει από την επικινδυνότητα του αγγίγματος. 
Θα σκεφτεί κανείς πως η προστασία είναι ζητούμενο, αλλά τη στιγμή της οδύνης, του πόνου, της μοναξιάς τι είναι αυτό που θα κάνει ανακουφίσει;

Τα χέρια μπλέκονται, τα ακροδάχτυλα παιχνιδίζουν, οι παλάμες παλεύουν για το ποια θα επικρατήσει. 
Κρύβονται σε μια διάσταση τόσο προσωπική που αν τολμήσεις να την ψηλαφίσεις, έχασες. 
Κορμιά που λαχταρούν να αγγιχτούν, σάρκες που εκλιπαρούν να τις δαμάσεις. 
Χείλη διψασμένα για ένα άλλο ζευγάρι, αυτό που όταν το γευτείς, δεν θα’ ναι ξένο, θα ‘ναι γνώριμο, ή θα επιτρέψει να συστηθείτε μαζί σε μια καινούργια εμπειρία, αυτή της απόλυτης προσμονής. 
Της προσμονής για την ιδέα της απελευθέρωσης από κάθε τι που σε κρατάει πίσω, βάζοντας όρια που μόνο ο νους ελέγχει.

Αγγίζω σημαίνει έρχομαι κοντά. 

Σημαίνει γνωρίζω κάτι νέο, από μια άλλη διάσταση στην οποία ο φόβος ξεμακραίνει. 

Αγγίζω σημαίνει σταματώ να βάζω όρια σε αυτό που γινόμαστε μαζί. 

Αγγίζω σημαίνει παρατάω τις ανησυχίες και γυμνός από κάθε αμφιβολία αφήνομαι.
Όχι μόνο αφήνομαι σε σένα, αλλά αφήνομαι να με γνωρίσω καλύτερα. 

Αφήνομαι να μάθω πως μονάχος μου στερώ τη δύναμη της εγγύτητας. 

Αφήνομαι να ζήσω πλάι σου, έστω για μια στιγμή, δίχως ενοχές.

Άλλωστε, σχεδόν αντανακλαστικά έρχονται οι δεύτερες σκέψεις, που σαν δαιμόνια στέκουν έτοιμες να υψώσουν το δάχτυλο και σαν τη δασκάλα στο δημοτικό να σε μαλώσουν, γιατί επέτρεψες στον εαυτό σου να νιώσει πως είναι να μην είσαι μόνος.

Αγγίζω ένα βιβλίο και πριν το ξεφυλλίσω, νιώθω να διάβασα ήδη τον πρόλογό του. 

Κλείνω τα μάτια και αγγίζω ένα ρούχο και αισθάνομαι σαν να είναι έτοιμο να μου καλύψει μια ανάγκη που ποτέ πριν δεν είχα σκεφτεί, αλλά μόλις τη συνειδητοποίησα, κατάλαβα πως το κενό της ήταν ήδη εκεί.

Αγγίζω το σημείο που πονάω, για να επικοινωνήσω τη δυσφορία μου.
Αγγίζω για να δηλώσω τη συμπαράστασή μου, τη συμπόνοια μου. Αγγίζω για να δείξω πως είμαι παρών. 

Αγγίζω σαν να μην χρειάζεται να συλλαβίσω ούτε μια λέξη ή αγγίζω επειδή δεν έχω λέξη να πω. 

Αγγίζω γιατί φοβάμαι να μιλήσω και έτσι σιγουρεύομαι πως θα καταλάβεις το μήνυμά μου. 

Αγγίζω γιατί διστάζω να σε κοιτάξω στα μάτια.

Σε αγγίζω και όσο πιο δυνατό είναι το άγγιγμά μου, τόσο δυνατότερο είναι αυτό που νιώθω για σένα. 

Έτσι θέλω να καταλάβεις.

Όχι το άγγιγμα δεν υποκαθιστά τις λέξεις, ούτε είναι εκεί να υπονοήσει αυτά που θέλω να σου πω. 
Δεν είναι εκεί για να δώσει ήχο στα λόγια μου. 

Κάνει όμως θόρυβο. 
Εκκωφαντικό, όχι δυσάρεστο, αλλά δυνατό. 
Τόσο που δεν μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από πάνω του. 
Μου επιτρέπει να γίνω σαφής, όσο σαφής νομίζω πως είμαι.


Σε αγγίζω και μαγικά το σώμα μου συνηγορεί στην ευεργετική διάσταση αυτής της στιγμής. 
Οι καρδιακοί παλμοί πέφτουν και οι ορμόνες του στρες μειώνονται.

Μια αγκαλιά από μόνη της είναι ευεργετική. 
Και αυτός που αγκαλιάζεται βιώνει ακριβώς τις ίδιες ευεργετικές ιδιότητες από αυτόν που αγκαλιάζει. 

Σαν να γίνεται δίκαιη μοιρασιά στο παιχνίδι. 
Δεν θα χάσεις, γιατί νικητής δεν υπάρχει. 
Και όσο το σκέφτομαι καλύτερα, δεν υπάρχει καν παιχνίδι. 
Όχι, δεν είναι παιχνίδι.
Είναι ευκαιρία.

Και αν σκεφτεί κανείς, πως όσο είμαστε παιδιά αγγίζουμε και μας αγγίζουν περισσότερο, μάλλον κάτι πάει στραβά όσο μεγαλώνουμε.


Ναι, τα ξέρω αυτά για τους κοινωνικούς κανόνες, ή τις οδηγίες περί καλής συμπεριφοράς. 
Ξέρω επίσης πως το πολιτισμικό πλαίσιο μπορεί να είναι ιδιαίτερα αποθαρρυντικό για το άγγιγμα. 
Το άγγιγμα όμως μπορεί να γίνει ο κοινωνός σου, αυτό που θα βοηθήσει να μεταδώσεις ενσυναίσθηση, συμπόνια, παρηγοριά, ενθάρρυνση, υποστήριξη, φροντίδα, αγάπη. 

Και δεν φτάνει μόνο να τα νιώθεις, χρειάζεται να τα επικοινωνείς.

24 Μαΐου 2015

Το μεγαλύτερο αφροδισιακό

Οι θεωρίες των σχέσεων είναι απλά Μαθηματικά.

Όλοι μετά από τις πράξεις μας, έχουμε καταλήξει σε αξιώματα και πορίσματα για το τι είναι και τι δεν είναι έρωτας.

Είναι και μία θεωρία όμως, που δεν κατάφερα ποτέ να αποδείξω. 


Πως αν υπάρχει αγάπη, όλα τ’ άλλα έρχονται.

Προτού χαρακτηριστώ «ρηχή» και υστερόβουλη, σπεύδω να πω, πως δεν αναφέρομαι στο τρίπτυχο λατέρνα φτώχεια και φιλότιμο, τουτέστιν στα χρήματα.

Ούτε στο καλλίγραμμο κορμί και το αγγελικό πρόσωπο. Αυτά άλλωστε κάποια στιγμή, παύεις να τα κοιτάς.

Ας πάρουμε όμως, τα πράγματα απ' την αρχή.

Κάθε άνθρωπος, έχει συγκεκριμένα κριτήρια όσο αφορά τις επιλογές του, βάσει των αξιών και των βιωμάτων του. Ένα το κρατούμενο.

Άλλοι ψάχνουν περισσότερα, άλλοι λιγότερα.

Εκείνα που εσύ κι εγώ θεωρούμε σημαντικά, σε άλλους ενδεχομένως να φαντάζουν ψιλά γράμματα και το αντίστροφο.

Οι περισσότεροι, ωστόσο, ψάχνουν έναν άνθρωπο που να γεμίζει την καθημερινότητά τους και να κάνουν υποφερτό σεξ.

Με λίγα λόγια, η ζωή τους να έγκειται σε μια απλή συνύπαρξη, ανεξαρτήτως νοοτροπίας και λογικής, ζώντας τα όλα σε μίνιμουμ βαθμό: Τηλεορασίτσα, σεξάκι και καμιά βραδινή έξοδος πού και πού.

Ακόμα και οι κουβέντες που ανταλλάσσονται είναι κυρίως κουβεντούλες, περιστρεφόμενες γύρω από τα βασικά, που φτάνουν και τους περισσεύουν.

Μαζί με τη σχέση έρχεται και η επανάπαυση.


Καμιά έκπληξη, καμιά επιθυμία για πνευματική εξέλιξη.

Τίποτα που να τους κάνει να κοιτάξουν το φεγγάρι, κι όχι το δάχτυλο. Να πάνε και λίγο παραπέρα.

Συμπάθα με, αλλά το φτωχό μυαλό μου ποτέ δεν κατάλαβε αυτούς τους ανθρώπους.

Για μένα τα πράγματα ήταν ανέκαθεν, πιο περίπλοκα.

Η Μαλβίνα Κάραλη είχε πει κάποτε: «Δε θα μπορούσα να' μαι ποτέ μ' έναν οικοδόμο ή γιατρό ή πολιτικό μηχανικό. Θα μπορούσα να' μαι μόνο μ' έναν άνθρωπο που εκφράζεται. Πρέπει κάτι να τον τρώει, κάτι να του καίει τα σπλάχνα».

Πράγμα που σημαίνει ότι η μόρφωση, για να επικοινωνήσουν δύο άνθρωποι, δε συνεπάγεται απαραίτητα του πτυχίου.

Όχι, δε μ’ ενδιαφέρει ο μαθηματικός τύπος της θεωρίας της Σχετικότητας.

Μ’ ενδιαφέρει όμως, πώς επηρέασε την ανθρωπότητα με όλες τις κοινωνικοπολιτικές της προεκτάσεις.

Ψάχνω την ουσία και θέλω να μπορώ να την ανακαλύψω, με τον άνθρωπο που έχω επιλέξει να είναι δίπλα μου.

Σε μια σχέση αναζητούμε την εγκεφαλική ταύτιση, η οποία απορρέει από την κοινωνική μόρφωση κι όχι από την ακαδημαϊκή.

Η επικοινωνία σε επίπεδα πέρα των πεπατημένων, αποτελεί για ένα ζευγάρι το μεγαλύτερο αφροδισιακό αποτελώντας έμπνευση και θαυμασμό.

Μια τεράστια ευκαιρία να διευρύνουμε τους ορίζοντές μας, μπαίνοντας στον κόσμο του άλλου κι εκείνος στο δικό μας,δίψα για να εμπνευστούμε από την κοσμοθεωρία του, ώστε να εξελίξουμε τον εαυτό μας.

Και για να γίνει αυτό, θα πρέπει να συνυπάρχουμε μ' έναν άνθρωπο που δεν επαναπαύεται, που έχει άποψη κι ανησυχεί, που έχει συναισθηματική ευφυΐα και θέλει να τη μοιραστεί.

Πώς μπορείς ν’ αγαπήσεις έναν άνθρωπο, χωρίς να τον θαυμάζεις;
Αν αναζητάς την πνευματική τριβή, χρειάζεσαι δίπλα σου κάποιον που να σου δίνει διαρκώς τροφή για σκέψη.

Να σου μαθαίνει και να του μαθαίνεις. Να συζητάς μαζί του για φιλοσοφία, θρησκεία, μουσική, και να μην παίρνεις χαμπάρι πότε ξημέρωσε. Να βγαίνετε μαζί από τα «ασφαλή».

Γιατί, καλά και τα τριήμερα στο Πήλιο, αλλά τι να τα κάνεις αν με τον σύντροφό σου δεν ταξιδεύετε παρέα, πνευματικά;

Γιατί υπάρχει μια άλλη θεωρία, που λέει πως το σεξ αποτελεί πετραδάκι των ερωτικών σχέσεων.

Η δική μου λέει πως το εγκεφαλικό σεξ αποτελεί ολόκληρο ογκόλιθο.