Προσωπικό ιστολόγιο

Προσωπικό ιστολόγιο

29 Αυγούστου 2016

Τον άνθρωπο σαν εμένα


Μην πλησιάσεις ποτέ άνθρωπο που γράφει, ζωγραφίζει ή δε βλέπει τηλεόραση. 
Μην πλησιάσεις κάποιον που λέει λιγότερα απ’ όσα ξέρει και καταλαβαίνει περισσότερα απ’ όσα δείχνει. 
Οι άνθρωποι αυτοί μπερδεύουν. 
Μείνε μακριά απ' αυτούς που αγαπάνε παράξενα πράγματα όπως η μυρωδιά και η υφή των αντικειμένων. 
Που τους τραβάει σαν μαγνήτης το διαφορετικό. 
Που ψυχαναγκαστικά διαχωρίζουν τους όρους «μοναχικότητα» και «μοναξιά».
Ανθρώπους που βαδίζουν μόνοι,  μα αλληλεπιδρούν σε κάθε ευκαιρία ιδιόρρυθμα με το σύνολο.
Που κάποιοι τρελοί μυστικά τους θαυμάζουν και κάποιοι αδαείς χλευάζουν γιατί μόνο με αυτούς μπορούν.
Μην πλησιάζεις ανθρώπους άναρχους που αντί να έχουν συγκεκριμένο δόγμα άγονται και φέρονται με βάση τη δύναμη της αγάπης. 
Ανθρώπους που ζουν χωρίς να αυταπατώνται ή να στρατεύονται όπως τους έμαθε η μαμά κι ο μπαμπάς.

Μείνε μακριά, δεν αξίζει ο κόπος. 

Κάνε παρέα  καλύτερα με άτομα που ξέρουν να βάζουν τις ζωές τους σε κουτάκια, που γουστάρουν η μόστρα τους να είναι πιο φασαριόζα από την ουσία τους. 
Που συμπεριφέρονται πάντα σωστά ακόμα κι όταν δεν το εννοούν. 
Πλησίασε, ερωτεύσου και αγάπησε ανθρώπους που είναι πάντα συνεσταλμένοι, που δεν αμφιβάλλουν, που δε σε ζαλίζουν με άβολες συζητήσεις. 
Που λένε εύκολα «ναι» γιατί πρέπει, χωρίς να ρωτάνε γιατί.
Που οι γύρω τους κρίνουν μόνο ψιθυριστά, χωρίς να είναι παρόντες, για τα χειρότερα πταίσματα.

Μην ερωτεύεσαι ανθρώπους ακαταλαβήστικους, γιατί αν τύχει και τους αγαπήσεις η καρδιά σου δε θ’ αντέξει την αποκωδικοποίηση.
Οι άνθρωποι που σκέφτονται είναι δύσκολοι κι απαιτητικοί.
Επηρεάζονται διαρκώς από νέες ιδέες, εκφράζουν απόψεις που απαιτούν πράξεις, συγκινούνται με πράγματα που δεν προσέχει η πλειοψηφία. 
Ονειρεύονται κι αιθεροβατούν εν γνώσει τους. 
Έχουν λόγο, θα πάνε κόντρα, θα σου πουν πράγματα περίεργα που δεν είσαι μαθημένος για ν’ ακούσεις. 
Θα σε εξαντλήσουν επειδή ζουν για την συναίσθημα και οι συναντήσεις μαζί τους σπάνια θα σ' αφήσουν όπως σε βρήκαν.

Μείνε μακριά από ανθρώπους σαν αυτούς. Είναι καμένα χαρτιά. 
Γελάνε πολύ, παθιάζονται για μικροπράγματα, ταλαιπωρούν και ζητούν αποδείξεις για τα πάντα. 
Είναι εξαντλητικοί, θέλουν εναλλαγές, θέλουν χρώμα
Είναι δύσπιστοι μπροστά στις εύκολες νίκες. 

Μείνε μακριά από αυτούς τους τρελούς με τις εύθραυστες καρδιές που πιστεύουν σε χαζομάρες όπως το «μαζί» και το «για πάντα». Δεν θ’ αντέξεις την επιμονή με την οποία θ’ απαιτούν την προσοχή και την αφοσίωσή σου. 
Μην πλησιάζεις ανθρώπους σαν κι αυτούς αν δε διατίθεσαι να χάσεις τη βολή σου. Δε χρειάζεται να κουράζεσαι άδικα. 
Αυτοί πιστεύουν στη μαγεία, στο άπιαστο και ζητάνε πολλά που δυστυχώς δεν είναι απτά, μα «αγοράζονται» με προσπάθεια και ψυχή.
Έχουν μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους κι ένα εγώ γιγάντιο όσο η καρδιά τους. 
Απολαμβάνουν τα κομπλιμέντα ανερυθρίαστα και λένε ευθαρσώς «ευχαριστώ» αντί να προσποιούνται πως κοκκινίζουν με ταπεινοφροσύνη μπροστά στην υπερβολή. 
Δεν έχουν ανάγκη από δήθεν μετριοπάθειες, άλλωστε μέσα από τις πιο μεγάλες τους καταστροφές έμαθαν πως για να αγαπήσεις έναν άλλον άνθρωπο πρέπει πρώτα να αγαπάς τον εαυτό σου.

Και δεν ξέρεις πόσο ίδρωσαν γι’ αυτό. 

Δε θα κάνουν τη χάρη, λοιπόν, να κατεβάσουν το κεφάλι.
Μείνε μακριά από ανθρώπους σαν αυτούς, γιατί μαζί τους θα γνωρίσεις έναν άλλο κόσμο ακόμα και στα μέρη που πηγαίνουν οι πολλοί. 
Θα πονέσουν τα πόδια σου από το ατέλειωτο περπάτημα, το στομάχι σου από το ατέρμονο γέλιο. Θα χαίρονται με καραγκιοζιλίκια και θα σε κρατάνε αγκαλιά όλο το βράδυ χωρίς να τους νοιάζει αν βολεύεσαι ή όχι. 
Θα σε προσέχουν και θα νοιάζονται αν έφτασες σπίτι, αν είχες δύσκολη μέρα, αν κοιμήθηκες καλά, επειδή άνθρωποι σαν αυτούς είναι απροσάρμοστοι και δεν ξέρουν να δείχνουν αλλιώς -πιο ήσυχα- το ενδιαφέρον τους.
Ή απλά θεωρούν πως οι πιασάρικες οι λέξεις που φωνάζουν για κάθε περίσταση έχουν χάσει πια το νόημά τους απ' την ακατάσχετη πολυχρησία.

Δίπλα τους θα ξεχάσεις τι θα πει βαρεμάρα κι αυτό είναι όσο εξοντωτικό ακούγεται. 
Οι εκπλήξεις θα σε κάνουν να βρίσκεσαι συνεχώς σε επιφυλακή.

Θ' αγαπήσουν σ’ εσένα αυτά που οι άλλοι μισούν. 
Θα σε κάνουν να προσδιορίζεσαι με όσα πριν ντρεπόσουν να παραδεχτείς ότι έχεις.
Θα κολακεύεσαι με το να εκθειάζονται όλα όσα πριν θεωρούσες κρυφές σου αδυναμίες.

Δε θα μπορείς ποτέ να προβλέψεις τις αντιδράσεις τους.
Θα θεωρούν αυτονόητο πως αξίζουν να τους σκέφτεσαι ακόμα και τις στιγμές που δεν είναι τριγύρω. 
Δε θα σ' αγαπήσουν επειδή σ' έχουν ανάγκη, αυτοί προσπαθούν να μην έχουν ανάγκη κανέναν. 
Θα σ' αγαπήσουν γιατί σε διάλεξαν ανάμεσα σε τόσους. 
Κι αυτή να ξέρεις είναι η χειρότερη αγάπη όλων, αγάπη καταδικαστική.
Έτσι που δε θα μπορέσεις να ξαναζήσεις με κανέναν άλλον άνθρωπο χωρίς να θυμάσαι και να γελάς χωρίς να το θέλεις.

Τέτοιος άνθρωπος είμαι κι εγώ. 

Γι’ αυτό σου λέω, μην πέσεις στην παγίδα γιατί μετά δεν έχει επιστροφή.

Μετά δε γίνεται οι ταινίες να μην έχουν διπλό νόημα, τα πράγματα γύρω να έχουν μόνο μια όψη, να ξαναζήσεις πιστεύοντας πως μόνο ορισμένοι άνθρωποι ταιριάζουν. 
Μην πλησιάσεις γιατί τα κουσούρια είναι πολλά και μεταδοτικά. Θα σου δυσκολέψουν τη ζωή κι εσύ δεν έχεις χρόνο για χάσιμο, όπως όλοι μας άλλωστε. 

Μπορεί να σε συμπαθήσουν και πρόσεχε, γιατί αυτοί οι άνθρωποι έχουν χρόνο για θαύματα ακόμα και με τους πιο δύσκολους και λιγόψυχους αντιπάλους.

Όπως σου τα λέω και τα διαβάζεις, λοιπόν. 

Ποιος ξέρει, κάποια στιγμή μπορεί να ηττηθούν και θα ξεβάψουν.

Γιατί αν αγαπήσεις άνθρωπο πολύχρωμο, θα δεις πως δύσκολα επιστρέφεις σ' έναν κόσμο που είναι καταδικασμένος να είναι ασπρόμαυρος.

22 Ιανουαρίου 2016

Μην προσπαθείς να χωρέσεις εκεί που περισσεύεις

Σε όλες τις περιπτώσεις, οι σχέσεις που συνάπτουμε βασίζονται σε ένα και μοναδικό πράγμα: την επιθυμία. 
Επιθυμία είναι αυτή η ακατανίκητη δύναμη να είσαι μέρος της ζωής του ανθρώπου που επιθυμείς. 
Να θες να τον μάθεις, να θες να τον ζήσεις και να τον κάνεις χαρούμενο.

Είτε μιλάμε για ερωτικές είτε για φιλικές, συγγενικές ή κοινωνικές σχέσεις ο γνώμονας είναι κοινός. 

Να θέλεις και να θέλει ο άνθρωπος που έχεις απέναντί σου να υπάρχετε ο ένας στη ζωή του άλλου και να την κάνετε εύκολη και όμορφη. 

Να διακρίνεις χωρίς προσπάθεια ότι, όπως εσύ παίρνεις την πρωτοβουλία και τον ζητάς, κάνει το ίδιο κι αυτός. 
Ότι σκοπός σου και σκοπός του είναι να αντλείτε χαρά από τη συνύπαρξη, φιλία ή σχέση που έχετε. 
Να κυριαρχεί από κοινού η αυθόρμητη και διαρκής αναζήτηση για επαφή και εγγύτητα.

Για να συμπληρωθεί λοιπόν το παζλ της ιδανικής κι ευτυχισμένης συνύπαρξης χρειάζεται από την ίδια επιθυμία να διακατέχεται και το άλλο πρόσωπο. 
Χρειάζεται να είναι αμφίπλευρη η επιθυμία για να γίνει χαρά, γέλιο κι όμορφη αγάπη. 
Αν είναι έστω και λίγο λιγότερη, τότε μιλάμε για ανισότητα επιθυμίας, μιλάμε ότι κάποιος από τους δυο είναι λιγότερο ποθητός, άρα μπορεί σε κάποιες φάσεις και ανεπιθύμητος.

Κι επειδή δεν υπάρχει λίγο ή πολύ σε αυτά, μιας κι είναι αδιανόητο να επιθυμείς κάποιον λίγο ή πολύ, τότε μπορούμε να πούμε ότι στην ουσία δε σε θέλει κοντά του. 

Διότι αν δε σε θέλει όπως τον θες, αν αντέχει μακριά σου, αν συμπεριφέρεται στεγνά, φορώντας συναισθηματικούς αερόσακους και  δε βγάζει τον εγωισμό από τη μέση για να σου κάνει χώρο στη ζωή του για να μπεις, τότε με απλά λόγια σημαίνει ότι του είσαι ανεπιθύμητος.

Μπορεί να είσαι ένας τρόπος να ξεσκάσει, μπορεί να είσαι το παιχνίδι του για να γελά, ίσως να περνάει ευχάριστα την ώρα του με τα δικά σου παιχνίδια όταν πλήττει, δεν είσαι όμως η επιλογή του. 
Δεν είσαι το τηλεφώνημα που πήρε και ζήτησε με τρεμάμενη φωνή το ευγενές συναίσθημά σου σου κι ούτε το γραπτό μήνυμα που λέει «σε σκέφτομαι τις πιο γεμάτες ώρες».

Και στις υπόλοιπες σχέσεις σου αν βλέπεις ότι του άλλου δεν του ταιριάζεις ως ον ή εσένα δε σου ταιριάζει, αν για κάποιο λόγο σου είναι ή του είσαι φορτικός, αν δεν έχεις τι να πεις και βαριέσαι να ανοίξεις το στόμα σου για μια γλυκιά κουβέντα ή απλά σας χωρίζουνε έτη φωτός σε γενικότερη αντίληψη, σκέψεις και αξίες, τότε είναι καλύτερα να αποχωρήσεις ακέραιος.

Δεν μπορείς να κυνηγήσεις κανενός την αγάπη, την αποδοχή ή την κατανόηση αν δεν είναι σε θέση να σου τα προσφέρει από μόνος του. 

Μέγα προσόν να ξέρεις πού είσαι ανεπιθύμητος και να την κάνεις με ελαφρά.

Γιατί να κάνεις προσπάθεια να χωρέσεις εκεί που περισσεύεις; 
Γιατί να στριμωχτείς και να θεωρηθείς δυσάρεστος και κουραστικός κι από πάνω;

Να έχεις το θάρρος και την αξιοπρέπεια να φεύγεις από εκεί που δε σε θέλουν.
 
Δε χρειάζεται να στο πουν για να το κάνεις.
Όσοι βέβαια το θέλουν πραγματικά δεν το δηλώνουν. Οι δηλώσεις πάντα είναι για να κόψουν στα δυο και να πονέσουν.

Να παραμερίσεις και να βρεις τρόπο να θάψεις αν χρειαστεί την επιθυμία σου για τον άλλον και να εξαφανιστείς. 
Προϋποθέτει ωριμότητα και δικαιοσύνη προς τον εαυτό σου να μπορείς να διακρίνεις ότι με το να φύγεις δίνεις στον άλλον το δώρο της ελευθερίας να επιλέξει ή να κρατήσει στη ζωή του τα πρόσωπα που τον ευχαριστούν. 

Σέβεσαι αυτό του το δικαίωμα. 

Γιατί να πρέπει σώνει και καλά να είσαι εσύ ένα απ' αυτά;

Την κάνεις λοιπόν με ελαφρά. 

Δεν είναι τυχαία αυτή η έκφραση. 
Με ελαφρά σημαίνει να διαχειριστείς την απόρριψη με ηρεμία και κάποια ανακούφιση. Σημαίνει πως όσο και να θες εσύ αυτό το πρόσωπο στη ζωή σου, μεγαλύτερη σημασία έχει τελικά πώς νιώθει εκείνο. 
Αν εκείνο, καταπιέζεται, κουράζεται και του γίνεσαι ενόχληση, το να φύγεις με μούτρα και με βαριά καρδιά το κάνει ακόμα χειρότερο. Δείχνει κακομαθημένη και χειριστική συμπεριφορά. 

Αυτό είναι κάτι που αφορά εσένα. 
Δε χρειάζεται ο άλλος να νιώσει και τύψεις από πάνω που δεν του κάνεις. 
Δεν του κάνεις ως ύπαρξη, όπως εσένα δε σου κάνουν πολλοί. 
Έτσι είναι η ζωή, αποδέξου το και προχώρα, για να μπορέσεις να βρεις αυτόν τον άνθρωπο που θα σε θέλει στη ζωή του με τον ίδιο τρόπο που τον θες κι εσύ. Και αν είναι έτσι θα το καταλάβεις, θα είναι πασίδηλο, θα σε κάνει να το ξέρεις συνέχεια.

Δύσκολο πράγμα, θα μου πεις, η ύπαρξη αμοιβαίας επιθυμίας, αλλά έτσι είναι όλα τα ωραία πράγματα: δυσεύρετα και σπάνια. 
Θέλουν κόπο να τα βρεις κι άλλο τόσο να τα κρατήσεις. 

Γι' αυτό είναι και τόσο αξιόλογα.

Μα θα σκεφτείς επίσης πως αν ο άλλος δε μάθει πόσο πολύ τον θες στη ζωή σου θα σε θεωρήσει λιποτάκτη ή θα πιστέψει τελικά ότι κι εσύ δεν τον ήθελες και τόσο.

Όχι, αν δεν το έχεις κάνεις εξ αρχής, να το φωνάξεις ευθαρσώς στο τέλος, να εκτεθείς, να μιλήσεις για όσα νιώθεις χωρίς ίχνος εγωισμού. 

Φρόντισε να μην υπάρχει ίχνος αμφιβολίας για την κατάφωρη αγάπη σου.

Να βρεις τα λόγια εκείνα τα απλά και τα αληθινά, ίσως και φορτισμένα, που θα του δείξουν αυτά που νιώθεις κι όχι τα λόγια τα ασφαλή, πεζά και χιλιοειπωμένα που σε προστατεύουν μεν, έχεις όμως στο πίσω μέρος του μυαλού σου να κατακτήσεις την ψυχή που έχεις απέναντι σου ή να βιάσεις αισθήματα που δεν είναι σε θέση να εκφραστούν. Κι αυτό δε δείχνει σεβασμό.

Η επιθυμία του για σένα δεν είναι στο χέρι σου, μόνο στο δικό του. 

Έχουμε αυτόν που μας θέλει στη ζωή του και μας δίνεται άνευ όρων κι όχι αυτόν που κοιτάμε να φέρουμε τον κόσμο ανάποδα για να τον κατακτήσουμε με το στανιό. 

Γιατί ακόμα κι αν το πετύχουμε, θα έχουμε καταφέρει να κερδίσουμε το στοίχημα κι όχι τον άνθρωπο.