Vita mutatur, non tollitur

(Η ζωή αλλάζει, δε χάνεται)
‏

Γνωρίζοντας πως ήσουνα, σε γδύνω από το γκρι σου

και ευθύς με νιώθω δίπλα σου, την έτερη μισή σου.

Χρέος μου να σε ξαναζώ, να βλέπω τη ζωή σου

σαν κάτι ωραίο και αγνό όπως την ύπαρξή σου.

Να ψάξω καταφύγιο πίσω στην εποχή σου,

τι λες γιαγιά, να πορευτώ ένα με την ψυχή σου;

  

Γιατί είναι άχρωμη η ζωή, αν δεν τη ζω μαζί σου.

Είμαι κοντά, θα σ’ αγαπώ

-για πάντα, η εγγονή σου.

   (2015-1959)

     

    (2014-1942)